Buttock Lipofilling

Soms is het mogelijk dat vrouwelijke patiënten ontevreden zijn over het uiterlijk van haar billen en denken dat haar billen te klein zijn, naar beneden hangen of niet in verhouding zijn tot haar lichaamssilhouet.

Veel vrouwelijke patiënten zijn gemotiveerd om meer volume aan hun billen te geven door middel van een natuurlijke esthetische techniek waarbij er geen littekens ontstaan. Deze techniek wordt lipolifting genoemd. Dus de lipomodellering van de billen.

Wat betreft de toepassing van deze techniek worden de overtollige vetcellen van een bepaald lichaamsdeel van de patiënt naar de billen overgedragen.
Over het algemeen gesproken kunnen wij zeggen dat deze behandeling is aangepast voor de vrouwelijke patiënten welke tegelijkertijd gluteale volumestoornissen hebben en waarbij er dus sprake is van verschillende vetopeenhopingen in de andere delen van het lichaam zoals bijvoorbeeld de buik, heupen, dijen, zadel enzovoorts.

Tijdens deze ingreep zal onze plastische chirurg vet uit de donorgebieden zoals de buik, dijen of heupen gaan verwijderen. Daaropvolgend wordt dan deze hoeveelheid uitgezogen vet gezuiverd door middel van centrifugeren, decanteren of gewoon te wassen. Door middel van deze handelingen wordt geprobeerd de vetcellen die een goede kwaliteit hebben te selecteren en de onzuiverheden zoals bijvoorbeeld bloed, serum of cellulaire resten te verwijderen.
De derde fase van de chirurgische ingreep bestaat uit de herinjectie in de billen met behulp van kleine incisies. De herinjectie wordt uiterst zorgvuldig uitgevoerd met de nodige hoeveelheid die voor elk geval is aangepast in de juiste gebieden waarbij de beste gluteale morfologie kan worden bereikt. De chirurgische ingreep wordt tot slot voltooid met de bevestiging van een zogenaamde terugduwstuk. Billen met een grotere volume is tegenwoordig belangrijker geworden in de maatschappij. Wegens deze reden zijn er in de afgelopen jaren flinke verbeteringen geboekt.

Voor een desbetreffende ingreep is er geen behoefte aan vreemde substanties in het lichaam waardoor op lange termijn dus geen complicaties optreden.
Er besaat tevens geen noodzaak voor prothetische veranderingen en er zijn geen afstotingsproblemen. De enige gebruiksbeperking is afhankelijk van de hoeveelheid vet in het lichaam van de patiënt.